หนุ่มเผยข้อมูลสำคัญ แตงโม มาร้องไห้ทั้งคืน

966

จากกรณี แตงโม นิดา พัชรวีระพงษ์ ดารา-นักแสดงชื่อดัง หายจากเรือ กลางแม่น้ำเจ้าพระยา ช่วงใต้สะพานพระราม 7 ท่าเรือพิบูลสงคราม เขตจังหวัดนนทบุรี ระหว่างล่องเรือกับเพื่อนๆ โดยมีเจ้าหน้าที่กู้ภัย รวมถึงนักประดาน้ำ ระดมลงพื้นที่ค้นหานักแสดงสาวตั้งแต่ช่วงกลางดึกคืนวันที่ 24 ก.พ. จนต่อมา มีรายงานว่าพบดาราสาว แตงโม นิดา แล้ว ท่ามกลางความเสียใจ ของครอบครัวและแฟนๆ

~

~

วันที่ 28 ก.พ.65 หนุ่ม กรรชัย เผยในรายการเที่ยงวันทันเหตุการณ์ถึงกรณีของ แตงโม นิดา ว่า จากที่หลายๆคนอยากให้ผมได้พูดคุยกับคนที่อยู่บนเรือ

~

~

ผมได้เดินทางไปพูดคุยมาแล้ว โดยทั้ง 4 คน คือ ปอ , จ๊อบ , กระติก แซน จะมาออกรายการ โหนกระแส ส่วน โรเบิร์ต ไม่มาไม่รู้ทำไม โดยกรรชัย ได้เปิดแชทที่กระติก ได้ทักหาแตงโม เพื่อชนไปล่องเรือกับแก๊งค์เพื่อน

~

~

ต้องบอกว่าล่าสุด ทำเอาขนลุก เมื่อ เจ้าของเซ่นไหว้ปริศนา นั้นได้เล่าวินาทีเจอ วิญญาณแตงโม นิดา ที่มาปรากฏตัวให้เห็น

~

~

พร้อมเส้นผมปริศนาที่ติดอยู่คอ ดึงเท่าไหร่ก็ดึงไม่ออก โดย เจ้าของเซ่นไหว้ปริศนา นั้นได้กล่าวในไลฟ์สดหลังมีคนถามว่า เจอพี่เขายังไง เจ้าของเซ่นไหว้ปริศนา กล่าวว่า

พอดีผมอ่านทันนะ คือ คือพี่เขามาไม่ใกล้ผมครับ ด้วยภาพสุดท้ายที่มา ก็คือซีดเเล้วก็หน้ามีผม รวบไปข้างหลัง อ้อ เเล้วก็มีผมติดอยู่ที่คอ ผมถ่ายรูปไว้เเล้ว ตอนที่คุยกันเสร็จยาวประมาณสักคืบกว่าๆ เมื่อกี้นี้ เเต่ผมก็ดึงออกมาเเล้ว ถ่ายไว้ที่ห้องเเล้ว คือผมเนี้ย ดึงเท่าไหร่ก็ดึงไม่ออก เเต่ผมดึงออก หลังจากดึงพิฆเนศ (ดึงสร้อยออกมา) เขาที่ต้องมากวนใจ ก็เพราะให้เป็นหลักฐานว่า สิ่งที่เค้ามาขอร้อง มันเป็นเรื่องจริงเราก็อยากให้ทำให้ จริงๆซึ่งผมเองผมไม่เกี่ยวข้องแล้วผมเองก็ไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย เพราะไม่มีทางเลือก เพราะมันมีทั้งดีและที่สำคัญ ควรจะควรจะละอายบ้าง ที่ผ่านมากินอยู่กับเขามาอยู่กับเขามาได้พักใหญ่ๆแล้ว หรืออยู่กับเขามาในวันที่เขาร้องขอความช่วยเหลือ หรือสุดท้ายของดวงจิตสุดท้าย ของจิตที่ตะโกนเรียกเค้ายังไม่จมเลย ถ้าตั้งใจหรือพยายามช่วยเขาสักนิดนึง เค้าอาจจะไม่ตายก็ได้

เค้าอยากให้ความจริงปรากฏ แต่ทางกฎหมายผมไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แต่ด้วยเค้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดเค้าไม่ติดใจแล้ว เค้าได้ไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว พบว่าคนเรามันไม่สามารถย้อนกลับไปได้ ชีวิตคนเมื่อประมาท ชีวิตคนเราเมื่อมันย้อนกลับไม่ได้อีกแล้ว มันไม่มีทางกลับมาฟื้นคืนได้แล้ว มันไม่มีทางที่จะย้อนกลับมาทำให้ชีวิตดีขึ้นไปมากกว่านี้

แล้วเค้าร้องไห้ทั้งคืนร้องไห้อ่ะ ตั้งแต่ตี 2.50 จนผมตื่น เขาร้องไห้จนวินาทีสุดท้ายที่ได้คุยกัน เท่าไหร่ไม่เคยหยุด น้ำตาแห่งความเชื่อใจ น้ำตาแห่งความเสียใจ น้ำตาแห่งความไว้ใจ และน้ำตาแห่งความวาดหวังในปี 2565 ของเค้าที่มันจบลง มันนำพาความทุกข์มาให้ทุกข์ไปให้คนที่ยังอยู่ที่เค้าห่วง”